Wat als je klassiek geschoold bent (piano), maar je hebt je hart verpand aan de clubs en de beats? Combineer dat en je krijgt de beste platen! Luister maar naar de nieuwe van Felix Manuel, alias Djrum (spreek uit als ‘drum’, maar dat met een twist in de ‘d’). Daarop brengt hij kalme pianoklanken samen met de wildst geprogrammeerde drummachines. Ze smelten heel natuurlijk samen op het emotionele meesterwerk Under Tangled Silence.
Dit is inmiddels het derde album van Felix Manuel. Als dj liet hij het dansende publiek alle hoeken van de zaal zien tijdens harde raves in Londense kraakpanden. Hij heeft een hele eigenzinnige stijl van mixen, vol old school hiphop-technieken. Vanaf zijn zevende jaar speelde hij piano, eerst klassiek en later leerde hij improviseren. Maar deze twee zeer verschillende muzikale tradities brengt hij pas in 2025 bij elkaar op Under Tangled Silence. In tegenstelling tot velen weet hij iets te brouwen dat absoluut niet kitscherig is of los zand. Djrum heeft juist een bezielde plaat gemaakt.
Laat je niet van de wijs brengen door de eerste klanken van het openingsnummer A Tune For Us, waarin je pianoriedeltjes hoort, een fluit en strijkinstrumenten – iets tussen neoklassiek en new age in. Want nee, dit is geen slappe Ludovico Einaudi- of Hauschka-shit. Na verloop van tijd begint er een drummachine rustig te ratelen. De muziek komt tot leven. De sfeer in die eerste nummers is elegant en spiritueel, op een beetje Alice Coltrane-achtige wijze.
Vanaf daar wordt het gaandeweg steeds wilder. De beats gaan harder kloppen en ingewikkelder. We horen steeds meer elektronische glitches en geruis. Er komen meer akoestische instrumenten bij: harp, percussie, zo’n mbira-tokkelinstrument en een cello. De nummers (voor zover je daarvan kan spreken) meanderen alle kanten op. Alles beweegt en geen maat klinkt als de vorige. Vergelijk het maar met een zwerm spreeuwen in de lucht.
Opeens hoor je disco synth-lijntjes bij, post-dubstep beats, bassen. Soms zijn er stukken ambient die doen denken aan Sigur Rós of Stars of the Lid, opnames van spelende kinderen of andere omgevingsgeluiden. Daarna komen techno, breakcore, drum ‘n bass en zelfs gabber om de hoek kijken. Op een gegeven moment weet je echt niet meer waarnaar je zit te luisteren of waarop je staat te dansen. Dát is precies waar Djrum je wil hebben. En dan moet het elf minuten durende episch eindstuk Sycamore nog komen, met een gemiddelde van 170 BPM en zoveel klankkleuren en sfeerwisselingen. Sommigen noemen het gekscherend de ‘Bohemian Rhapsody van de experimentele elektronische muziek’.
“I have a very emotional relationship with my machines”, zegt Manuel ergens in een interview. Dat is niet zo gek. De ontstaanswijze maakt dit meesterwerk nog indrukwekkender. Djrum is hier al jaren geleden aan begonnen, maar ergens in de coronatijd verloor hij door een computercrash bijna al zijn bestanden. Honderden uren aan werk kwijt! Alleen een paar oude fragmentjes zijn op Under Tangled Silence terecht gekomen. Hij moest zo ongeveer van voren af aan beginnen. Pas toen ontdekte hij die sprankelende balans tussen barse beats en elegante klassiek. Het is mooi om je te bedenken dat falende techniek Djrum op het juiste spoor heeft gezet.
Alle beste albums van 2025:
- FKA twigs – EUSEXUA
- billy woods – GOLLIWOG
- clipping. – Dead Channel Sky
- Zea, Drumband Hallelujah Makkum – In Lichem Fol Beloften
- Lily Allen – West End Girl
- DJ Koze – Music Can Hear Us
- John Glacier – Like A Ribbon
- Amaarae – BLACK STAR
- Katarina Gryvul – SPOMYN
- Lucrecia Dalt – A Danger to Ourselves
- Heartworms – Glutton For Punishment
- Abel Ghekiere – In De Verte, Dit Uitzicht
- Saya Gray – SAYA
- DjRum – Under Tangled Silence
- Nazar – Demilitarize
- Loscil – Lake Fire
- Oneothrix Point Never – Tranquilizer
- Oklou – choke enough
- Carminho – Eu Vou Morrer De Amor Ou Resistir
- Mavis Staples – Sad And Beautiful World
- Carrier – Rhythm Immortal
- Lyra Pramuk – Hymnal
- Dijon – Baby
- Ethel Cain – Perverts/Willoughby Tucker, I’ll Always Love You
- Rosalía – LUX